“Breek de week aan de aanschuiftafel bij De Broksteeg”
schreef Dinie van den Brenk pasgeleden op haar facebookpagina. Ik zag die
boodschap voor het eerst, Dinie en ik waren nog maar net Facebookvrienden
geworden. We kennen elkaar nog uit de tijd dat ik voor het Brabants Dagblad
schreef en Dinie en haar man Kees de scepter zwaaiden bij restaurant De Peppelen
en eetcafé De Notaris in het Noord-Brabantse Schaijk. Das war einmal… maar de herinnering aan de culinaire kunsten en de
gezelligheid is voldoende om me over de streep te trekken: ik geef me op om op
woensdagavond samen met zoon Wessel aan te schuiven bij de familie Van den
Brenk. Het menu vermeldt: “Salade van winterpostelein en rucola. Witlof met
appel. Gewokte aardpeer met curry. Op de huid gebakken witvis met
peterseliesaus of voor de vega's een stuk notentaart.” Wij melden bij de
reservering dat we voor de notentaart gaan, zoonlief eet geen dieren en ik vind
de taart een stuk spannender klinken dan de vis. Hoewel…, Kees kennende is het
nooit gewoon zomaar een stukje vis.
